Spojrzeń listy ślą z oddali,
tęsknią za najmniejszym gestem,
chcąc nadziei cień ocalić
w myślach szepczą: tutaj jestem!

Los nie przysłał im łaskawie
szczęścia, które dłonie splata,
mogą tylko snić na jawie,
że są z kimś... do końca świata

Chociaż "wolni" - przecież "jedni",
tylko lustro się uśmiecha.
Samotności chleb powszedni
to... fatalnie ludzka cecha.