najbardziej trafia do mnie skrzypcowa przypowieść
   zapowiada zmierzch falując między neuronami
         toczy odwieczny dyskurs być czy mieć
            spijam ostatnią półwytrawną nutę
                       da capo al fine

         kiedyś tekst marzeń napisałem prosty
            i teraz niczego więcej nie proszę
              jak tylko by znów twoje dłonie
                 nad pożółkłymi klawiszami
                        znów się uniosły