Avalon


starodawne bogi na zatracenie wydaje dumny Avalon.
żałobne chusty wdziewajcie służebnice me wierne, włosy
rwijcie z głów płaczki Camelot.

gdzie starania twe Viviene przebiegła.
knowania legły pod stosem uderzeń dzwonów Glastanbury,
wieszczą dni Królestwa Bez Kręgów Kamiennych.

Merlin włosy rozpuszcza jednając się z prochem legendy
dumnego druida. rozpierzchli kapłani, cień serce zakrywa.
Pani z Jeziora raniona śmiertelnie duszę z piersi toczy.

o biedna Morglane,brat potomka ci daje
pożądaniem kazirodczym poczętego, władca jeleni -on
ci będzie. zgubą. sam umrze tak poczęty z lędźwi swego ojca.

jedźmy Morglane do Krainy Świtu.oddajmy
Exkalibur co swe ostrze stracił. bóstwo przybiera twarz łąki ukwieconej.
stara bogini odradza się w drewnie Maryją Dziewicą

-biada Avalonie

CREE wrzesień 2007