za oknem znowu
zaciąga mrokiem
na szybie osa
zgubiła swą drogę
uchylam okno może pomogę

i znów zapłoną
uliczne latarnie
wszystko już było
sylaby w słowa
zaplatam niezdarnie

ciało bezwładne
zastyga w fotelu
próbuje walczyć
nie widzę celu
ulegam zmęczeniu

niedawno jeszcze
byłem wędrowcem
teraz wszystkie plany
poszły na manowce
może jutro będzie prościej