W monitorze szpitalnego okna
jesienny kondukt chmur,
do swego celu zmierza.

Leże nieruchomo,
dotykając ostatnich skrawków dnia,
z korytarza dobiegają odgłosy
kroplówka liczy moje minuty,
powoli gubię resztki nadziei.

A w barze koledzy delektują się życiem,
sącząc powoli chłodne piwo.