Gdy pomysłu nie masz,
czujesz się jak wrak?

W pojedynkę oglądasz jedynkę.
W pojedynkę czytasz, jesz i śpisz.
W pojedynkę jeździsz tu i tam
W pojedynkę, bo ci dwójki brak.

Lecz czy na pewno?

Bo taki jak ty, który je, czyta, śpi.
Bo taki jak ty, który ogląda i słucha:
ptaków za oknem
deszczu co kwili.

I nie zna szczęśliwej chwili.
Aż wreszcie na wspak,
wszystkiemu co nie tak...

Spotkały się jedynka z jedynką.
I od tego momentu
wszystko szło bez zamętu.

Bo...

We dwoje jest raźniej, we dwoje,
czytać i spać, i słuchać, i grzać
pościel, co chłodem daje znać.