Zaplątał się pewny krok.
Trzęsie wnętrzem głos,
goni po błękicie na kolanach,
oddech, który uciekł, jak go złapać?
Głośniej skoml - zabaw Pana.

Zaświeci słońce, na najblższym cieniu?
Tej smugi nie zakryjesz, będzie krążyć
wokół ciebie, po twej drodze, do jej końca
niejeden minie mokry zmierzch,
więc liż rosę z mgieł, by się nie odwodnić.