słowo do słowa tak powstaje mowa
oświeć mnie Duchu Święty abym
nie pobłądził spacerując z Tobą
po Twoich przestrzeniach, ja
mały człowiek ośmielam się mierzyć
z zamiarami Twymi wobec prób nazwania,

słowo do słowa składam nieporadnie
aby myśl wyłożyć która powstaje
w zakamarkach głowy ona jest poddana
myśli, ta z kolei musi być jasna jak latarnia,

wierszu mój, mojeś ty dziedzictwo
które wyprowadzam z pustyni
aby zaistniało jak światło które niegdyś
zapaliło się na Synaju i rozpełzło po świecie,
niby nowa nadzieja zakwitła nad światem:
wierszem biegnę ku zbawieniu
słowem ku istnieniu

* - Święty Augustyn