Opętana przez szkarłatne demony,
doznaje mąk nieopisanych.
Mózg stał się jej niepotrzebny,
wypłynął zatem przez oczodoły.

Mistrzynię, niegdyś dumną i pyszną,
unicestwiły jej przebiegłe zmutowania.
Głupia, uwierzyła prochowym klonom,
ślubującym służbę w pałacu Żądzy.

Dziś jako kompost we własnym ogrodzie.