za korowodami przyszłych
cieni stąpając
wbrew założeniom
kłębu nici
nie dość że przystaję
to jeszcze mrużę oczy
rzucam garnitur
i plecy rdzenia
jutra
wypruwam sieci żył
schematów wdrapuję się
na barierkę
nicości wielkości

stoję nagi bezwstydnie
piękny ponad twoimi
Nazwami
Czymś jak ty
stoję nagi Nikt największy
Ktoś ponad
Czymś
Coś nie widzi Nikt
Coś nie ma dreszczy codziennych
samobójstw Nicości
która spada między Wieżowce

mieszkając na Barierce
zobaczę twoje ręce
bez mgły opuszczone ręką
zimną na ramieniu
o oczach nie wspomnę
bez Nazw pochody
odchody
absolut to nie tylko
wódka

Nikt z krzyku równi
pochyłej wyrywa bezdenne
pudełko cygar swoich
dni i pali je wraz
pali je będzie
słońcem cieniem
a każde będzie
smakować
Inaczej