Cała złożoność definicji blisko,
(nerwowo wyliczam na palcach każdą składową pojęcia
i nazywam od nowa
za plecami
strachu)
przejawia się jako mnożnik dynamicznych
i często nie identyfikowalnych emocji,
w fenomenach niby racjach

obgryzionych kątach Pokoju,
sufit za nisko
duszność
kurtyna

wchodzimy

(opcjonalnie za scenografie widz uzna stolik i dwa krzesła,
pije się herbatę. Stroje standardowe z epoki.
W tle latarnia,
rzecz może dziać się wszędzie)

zostajemy
na złość przesądom, że ludzie są po to żeby nie mogli,
tak łatwo,
abecadło.

Przebieramy nogami, pocą się ręce, wycieramy.