zjarałem się rzeczywistością
decyzje mam lepkie od wody i mokre od smoły
w krwi przelanej w napój izotoniczny przesyłam pozdrowienia
z wieloma szczegółami i zaledwie kilkoma migawkami
przecież prawdziwi artyści prześmieją mój życiorys

gdybym tak rzeźbił w waginie
bardzo wiernie i bardzo ufnie
jak mądra mina psa przed zaśnięciem
kołacze się dłoń wśród myśli i stworzenia
palce lepkie rozpieszczają mury i zdrapują beton

piszę lewą ręką a prawą stukam o parapet
biję nią brawo gdy zasłużę
ale lewa to poetka-grafomanka

wypiorę modlitwę
tak, że zejdzie z niej hedonizm
moi koledzy piłkarze
i nigdy nie będę już patriotą

rzeźbię w marmurze
ciężko jest dosięgnąć lepkich decyzji