wymykam się na tyle jawnie
by zwabiony ciekawością
zajrzał do gorącej łazienki
pachnącej ściekami

rozbieram się z trudem
przed nim osłaniając
to czego nie ma co jest
i czego być nie powinno
nie mówiąc już o dojściu do czegoś
nawet osobno byleby drgnęło

nic z tego

co dzień waruję przy wannie
w końcu idę wziąć prysznic
ale nie wierzy bo
wracam zawsze brudniejsza

dobrze mi
leżę naga wśród chłopców i psów
starych mężczyzn i zwykłych dziwek
bezwstydnie mokra przyglądam się
wszelkim dewiacjom


za nimi i tak
cicho on stoi