Nie wierza w chlyb bez krzyża
na gibko i byz blazów
tyś Kryste chojnie dowoł
gdy los nie szczyndził razów
gdy mi gruba zawarli
kiydy mi Heluś zmarła
gdy płaczki mi kapały
i gdy mie śmiertka darła.

Nie wierza w brak nadziei
gołymbie znom blank biołe
tyś mie Ponbócku chaloł
zawsze kiedych sie bołech.
Jo w ino jedno wierza
wrócisz i przyrwiesz lament
przy jednym siednemy stole
w chałpie niebiańskiej
ament