nie pozostał po tobie ani jeden list, fiszka, guzik,
tylko ten uśmiech o 5.50 zawsze budzi -
jakby połknięty kwiat, który rozkwita
na sekundę przed budzikiem.

dziś poniedziałek - dobry dzień na to by rzucić
pamięć. we wtorek myśląc o tobie będę nie pamiętać
jeszcze bardziej. tyle, że pamięć ma swoje
skróty klawiszowe, wąskie korytarze z ruchem wahadłowym

i jest jedność języka na rozległym obszarze
zapomnianego państwa. i jednolita administracja, i wojsko.
jeśli wytężysz wzrok zobaczysz: mnie o 5.50
łapiącą oddech i połykającą twój uśmiech

na nowo.