Na dłoni twej od chłodu pobladłej

Gdzie linia młodości mieszka z linią życia

Jesień zostawia swoje pierwsze ślady

Nie ma przed nami nic do ukrycia



A my jak przed laty - po niebie idziemy

Tańczą dla nas liście na karuzeli

Liście mają jesienne linie papilarne

Jak chusty Weroniki - zmęczone są latem



Na dłoni która nagle taka blada

Jakby z niej uszła cała życia siła

Usiadł przelotny motyl listopada

O! Popatrz! - jaki śmieszny - miła



Jak na dłoni widać że zima przed nami

Więc grzejemy nasze dłonie w jesiennym ognisku

Już szepczą wszystkie drzewa w lesie

Że wilczyca niesie jagnię zimy w pysku