nie można łamać chleba przed południem.
wszystko jest białe, całkiem nieplanowo.
nie ma też gości, zanim chleb pokruszysz,
resztę święconki zmieścisz w ciężkich dłoniach,
poczekaj. wszystko białe jest, jak w grudniu.
zima tej wiosny ledwie napoczęta -
szerokie pasmo splamionej zieleni,
szron czy gałązka chrupie pod stopami.
dzieci nie zdążą ulepić bałwanów,
rtęć w termometrze jest nadal zbyt ciepła.

zanim zamienisz garść trawy na uśmiech,
pamiętaj, nie łam chleba przed południem.
wtedy gubimy pułap, złapać rytm
jest ciężko. i uścisk to mało na ranek.
więcej osiągnie dzień w pełnym wymiarze.
nie można łamać chleba, jeśli nie chcą.
zerwij garść trawy w południe, na uśmiech.