(kolejny wiersz pretendujący do miana nieomylnego)







motto :"Pańskie wiersze zbliżają się pomału do granicy

drukowalności, ale póki co jeszcze jej nie

przekroczyły.(...)Nie ma w nich nieomylności,

jakiej chcielibyśmy wymagać od literatury."



Adam Wiedemann

(cytat z listu)





Są pewne granice, których nie sposób przekroczyć

bez paszportu. Są pewne paszporty, które wstydzę się

kupić. W przejściu podziemnym literatury są pewne



miejsca, w których sprzedają płynne przepustki,

grymasy uśmiechów, tanie komplementy. Tam warto

się męczyć, tam warto nie trzeźwieć.



Są pewne granice NIEOMYLNOŚCI, po przekroczeniu

których przestaje się szukać, przestaje się żyć.



Są pewne granice przyzwoitości, po przekroczeniu

których nie sposób nie zgłaszać sprzeciwu.