Melodia była fałszywa
a pieśń wciąż się niesie.

Zabić to echo, wepchnąć z pamięcią
między wielkie nic, które zostanie
w twoich obrazach.
Wiem, noc się rozciągnie do rozmiarów myśli
i będziesz uczył mnie swojej twarzy,
natrętnie powtarzał
wszystkie szepty lepkie od goryczy.
Sięgniesz po godziny, już tylko moje
targane pośpiechem ucieczki
do nowych świtów. Potem zrozumiesz.

Już się wydarzyłam.