Płynie ciepłe słoneczko
Po błękitnym, jasnym niebie,
Płynie nad tobą dziewczyno
Uśmiechając się do ciebie.

A ty obojętnie patrzysz na to
- Więc twoja jest to strata.
Ciepłe słoneczko uśmiechy sypie wkoło
By wszystkim było bardzo wesoło.

Lecz ty wolisz siedzieć samotnie w cieniu
Na zimnym i wilgotnym kamieniu,
Nie wystawiając na słońce swojej twarzy
Bojąc się,że słoneczko ją ci sparzy.

Na próżno prośby, na próżno żale,
Ty jednak słonka nie chcesz widzieć wcale.
Na namowy jesteś głucha jak pień,
Uparcie wolisz zimny cień.

Słonku smutno jest na niebie
Gdy taka zimną widzi ciebie,
Bo nie może stracic dla ciebie całego ciepła
Byś wowczas z cienia do niego wybiegła.

Proszę, przygarnij do duszy troszeczkę słońca
By twoja dusza stała się gorąca.
Wtedy słoneczku będzie raźniej na niebie
Gdy w swoim blasku zobaczy ciebie.

Nie bój się słońca zimna dziewczyno,
Bo słoneczne lata szybko przeminą
I pozostaną po nich tylko wspomnienia,
A w twoim sercu pustka, samotność i cierpienia.