w moim mieście zmęczone menele
między śmietnikiem a witrażem krzyża
zasypiają w nadziei jutra
skurczonej do pełnej butelki
tego co tak szybko pomaga
rozwiązać wszystkie problemy

w moim mieście jeżdżą tramwaje
ze śmierdzącymi wyrzutkami historii
którym się już nie chce
niezdolni do niczego
zeszli o szczebel niżej w ewolucji darwina

w moim mieście omijane są pewne ulice
gdzie światło nie dociera do wnętrza
tylko anioł ciemności rozdaje niepamięć
swojego imienia stałego adresu

oto menel archetyp upadku