kobieta jest gałęzią drzewa, między jabłkami,
liśćmi, ponad miastem, słońcem, zaciernionym murem.

niech patrzą na siebie diabeł i człowiek,
krztuszą się ciemnością, niech mają swoje tła i sekrety.

w oddali pulsują ściany, nasycają się nadejściem nocy,
która ściśnie mocno gorączkowym snem.

kobieta jest kwiatem na drzewie, tuż przy niebie,
wyżej są tylko ptaki - a ja jestem wężem.