"Karły umieszczone na barkach gigantów
widzą więcej niż sami giganci"
Marcus Annaeus Lucanus


dziś miał ułożyć ręce nad balią i spojrzeć
w niebo - zwykle prosili en face, półnago
przy pustych retortach

dziś nie spytali go - z których drzew, ile belek,
tylko czy się spotyka z niejaką estymą, chyba
nie szło o imię

dziś rozładował piece, nim las się rozkuka,
na stalowych sklepieniach wymaca, utrwali
widma nieznanych twarzy

i będą żyć, dopóki nie przestanie żarzyć
kadzielnica z puszki po szprotkach czy mielonce
aż je przepędzi słońce