Dopalam się... jak świeca
zmuszam aby nie zgasnąć
Wciąż żyję - nie zaprzeczam
choć zgasło we mnie światło
Doczołgam się... rozpędem
niejako pod przymusem
I prosić się nie będę
by zbawić chorą duszę
Do raju - wiem - nie trafię
sam Bóg jest mną zmęczony
Od kiedy w cyrografie
przysiągłem coś, zwiedziony
Nie żalę się, nie kraczę
niczego nie żałuję
Czasami nocą płaczę
poza tym nic nie czuję.