sierść nocy kryje w sobie psa
Falkon dziewięć wyniesiony w kosmos krąży
wokół wielkich oczu drapieżcy
dzielą się miłością

w ilu pocałunkach zmieszczą próbki czasu
w ilu przejdą do niezapomnienia

by wrócić na Ziemię trzeba się zachłysnąć
każdy pies ma swojego Syriusza
oświetla poezję w ruchu i ruch w poezji
staje się widzialny

przed nami niebieska droga
pełna ciebie i głodu
w końcu nie ma końca kiedy myśli się
ile miejsca zajmuje wszystko co kochasz

widzisz jak wyporne jest ciało
unoszące się w gwiezdnym świetle