(pastisz początku znanej piosenki, "ku czci" Syrenki 104, zwanej "łapaczem kur")

Jak dobrze nam
zdobywać kury...

Pamiętaj, brachu,
kury z natury
są nam zapłatą
za w szosie dziury,

Kiedy po wiejskiej
przejedziesz drodze,
uszkodzisz koło?
Zemścij się srodze.

Otwórz więc odrzwia
w swojej syrence,
zwanej "łapaczem
kur". Zwiej czym prędzej,

nim cię gospodarz
na widły wdzieje...
niemiły widok,
gdy krew się leje.

Kury zdobyte
to dar Natury,
rekompensata
za wiejskie dziury.

W domu już grilla
odpalić można,
zaproś kolegów
na kurczę z rożna.

W piątek zrumienisz,
będzie pieczyste,
zakąszą wszyscy
po setce czystej

i życie znowu
nabiera smaku,
przyjaźń się wzmacnia:
"Daj dzióba, brachu!".

Tylko z umiarem
pij nowe setki,
by rańca dotrwać...
Pokaż, żeś krzepki!

Uffr30; już sobota,
skrzydełek zbrakło...
Furda! Syrenką
po wiejskim piachu

z boku znów przemkniesz
przez wioskę całą
w kolejny piątek.
Wtórnie z gorzałą

koledzy przyjdą.
Tylko uważaj!
Znajdzie cię rolnik
(a to się zdarza),

ugość go dobrze,
a może powie:
"za moje kury
wlej po połowie".

Tak więc pamiętaj,
gdy groźna chwila...
Ktoś wpadł z widłami?
Doproś na grilla.

Gość z pretensjami?
Udkiem go witaj,
poburczy trochę...
zgoda i kwita

Refren:
Hejże hej, hejże ha,
częstuję, czym się da,
Bierzcie więc w ręce swe,
zajadajcie kurzęce