Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle.


Rycho, kierownik sekcji dużych kotów
wciąż o lemurach nawija. Sabotaż?
Ciotka Marcina, ta znana z polotu,
w skórzanej torbie nosi swego kota.

Najwyższa pora na reset reset, po którym
całe to z(ł)oo ma zginąć w zarodkach.
Do kotowatych hop, hop, hop - lemury;
a do torbaczy mięsożernych - ciotka.

Koegzystencja ciotki i torbaczy
przyniosła rychło niespodziany dramat.
Dama rozkwita lecz jest jeden haczyk:
diabły tasmańskie, nie dożyły rana...

Rycho, za wszystkie niepotrzebne słowa,
musi wybiegi naczelnych pucować.