Kursem, którego nigdy nie zmieniam,
Płynę do portu przeinaczenia,
A port, z któregom wyszedł przed laty,
Za oceanem już lodowatym.

Wokół mnie tafla sina, szeroka,
Z rzadka się trafia niedźwiedź lub foka,
Czasem Eskimos, tfu, Inuita
W swoim narzeczu o coś mnie pyta,
Więc odpowiadam niedbałym gestem,
Że nie rozumiem, lecz wiem, gdzie jestem.

Bywa, że morze burzy się wokół,
Z wolna zmieniają się pory roku,
A oto, proszę, co? Na kotwicy
Odpoczywają wielorybnicy.

Czy sam odpocznę? Nie pora jeszcze,
Mnie co najwyżej orzeźwią deszcze,
A zatem kursem, co się nie zmienia,
Płynę do portu przeinaczenia.