Rosną ściany ze stron czterech
I nieba widok skromniejszy
Złota jesień rdzawi zieleń
Każdy świt jakby smutniejszy

Nitki pajęczyn i tęcza
Kropelki wspomnień perłowe
Rosa drży październikowa
W przegniłej łupinie orzech

Nie wiem czy wiosny doczekam
Jeszcze listopad po drodze
Nie chcę już igły nawlekać
By godzić ogień i wodę

Wiązankę myśli o tobie
Czerwoną wiążę kokardą
I myślę tak czasem sobie
Czy kochać cię było warto?