Zostawmy to nieskończone,
niech trwa w niespełnieniu.
Fala fali nie spotka,
raczej się rozpłynie.
Musi być wolne, szalone...
Może nie mieścić się w cieniu.
Będzie symptomem zarodka
- nadzieją w zaczynie.

Zostawmy czas niedomknięty,
bezmierność w zapędach.
Niech gra muzyk do końca
- niedosyt w cud zmieni!
Bywają wiersze bez puenty.
Błędy niewinne w swych błędach.
Mają wygasnąć nam słońca
- kres ziemi... na ziemi.