nie lubię użytkowników zbiorowej komunikacji
szukających środków czystości dla duszy, ruskich,
leniwych, kochanek na przerośniętym boczku
jęczących do księżyca
po słowo z metaforą przestępną


co do uprawiania miłości w czarnej dziurze
oraz młócenia literackiej padliny,
muszę powiedzieć, że sos sojowy ma duszę a kiełki
powinny dożywać wieku sędziwego destylatu
z okazjonalnie porąbaną w dzwonka ciszą