lubię milczeć kiedy cieszy mnie pisanie
siedząc obok zmierzchu tak bardzo intymnie
gdy dziękuję wszystkim słowom za oddanie
za to że istnieją i zawsze są przy mnie

każde z nich bezbronne lecz dumne z wartości
to że pozwalają sobą zawiadować
uznaję za dowód szczerej wzajemności
chociaż to zwyczajne i tak proste słowa

jakże ich nie pieścić jakże ich nie kochać
nawet kiedy życie jest smutku aresztem
i czasem gdy przyjdzie nam wspólnie zaszlochać
bardzo lubię mówić milczeniem i zmierzchem