wciąż chwyta za pióro
zdarza mu się zgubić rytm
uzupełniać litery
umykające coraz krótszemu wzrokowi
śpieszy się by zdążyć
zanim ciemność okryje stare historie
słowa zmienią znaczenie
a twarze pokryją się patyną

dziś inaczej pomalowałby ściany
częściej wyprowadzał psa
szeptem pytałby o zaginione książki
głośniej mówiłby o miłości

i pisałby
o człowieku którym chciał być