akompaniament na mandolinie
wskrzesza melodię ponadczasową
wkrótce wraz ze mną ku wam popłynie
życie widziane trójwymiarowo

co ma się zwinąć z czasem się zwinie
nie trzeba będzie pracować głową
ni dywagować winien - nie winien
wszak życie sztuką jednoaktową

nawet jeżeli całej rodzinie
dni przyjdzie spędzać bardziej jałowo
chciejmy swobodnie dać przełknąć ślinie
klnąc na wszechrzeczy bezterminowość

los mógłby więcej cokolwiek przynieść
skoro czujemy się całkiem zdrowo
zaliż nie pora by się jedynie
pocieszać życiem bezobjawowo

nie myśląc jeszcze o parafinie
i piktogramach bliskich przysłowiom
traktujmy życie jak upominek
a nie jak losu nieprawidłowość