Niektórzy chcą tak dużo,
wyjazdów, bogactwa, przepychu.
A ja pragnę tylko człowieka,
szczerego, dobrego, mojego...

Abym z nim mogła rozmawiać,
dzielić się słońcem i burzą,
który by mnie rozumiał,
i też nie wymagał zbyt dużo.

Ja potrzebuję człowieka
do zwykłych rozmów codziennych.
Do porad, do wymiany myśli,
który by często przytaknął,
choć czasem powiedział - nie!

Ja potrzebuję zwykłego człowieka,
do ludzkich spotkań, dzielenia się sobą
w dni smutne i radosne...
Do czucia siebie wzajemnie, wspierania,
do życia normalnie we dwoje.


August 2007r.