nieudacznicy wciąż z tego świata
będący w średnio dojrzałym wieku
chcąc czterem ścianom figielka spłatać
mocy niemocy zróbmy na przekór

snu beznadziei przerwijmy wątek
przestańmy słuchać czwartej nad ranem
i bez czekania na dnia początek
spróbujmy odbyć podróż w nieznane

czyniąc i w głowach i w domach przeciąg
skoro na lepszość brak nam pomysłu
chodźmy na łąkę siądźmy nad rzeką
i nawdychajmy się optymizmu

bo tylko tutaj można go znaleźć
w zapachu trawy i tataraku
w wodzie błękitem rozfalowanej
i w śpiewie wolnych bez granic ptaków