Klosz był dowodem jego miłości.
Jakże silnej.
Zamykał ją i obserwował jak oddechu szuka.

Złoty klosz nie był pierwszy.
Na początku podarował jej diamentowe sznury.
Tak bardzo kochał mieć ją obok.

Patrzył jak traci ją każdego dnia.
To się nie liczyło.
Bo tylko on miał ją na własność, nikt inny.