marnieje mi
blednie mi
mdleje w ramionach
tak bardzo niczyja tak jedynie moja
tylko tamtego czasu
tylko tamtej chwili
i tylko
pod bruk
pod asfalt
pod krawężniki
za drogę gdzieś dalej
gdzieś dalej w horyzont
na wskroś przez łany
na pociąg na pieszo
i tylko
w morze wirujące słońcem
dalej jeszcze i dalej
za gwiazdy w oczach tonące
pod kałuże
pod drzewa
pod pasma traw
i dalej jeszcze i dalej i najlepiej już tylko
poza świat
zachłysnąć się haustem trucizny
udusić w łańcuchu serc
tak bardzo niczyja tak jedynie moja
blizna tamtych łez ale
dalej jeszcze i dalej
i tylko
zrobić krok
i rzucić to wszystko