Jak to jest biec przed siebie, gdy ból zaciska tchawicę...?
Gdy czujesz, że z każdym nabraniem powietrza - od brzucha, już więcej nie umiesz!
I oczy stają się szkliste, i być może jedna łza spłynie...
Lecz wszystko tak zaciśnięte, że w pionie cię trzyma!
I nabierasz przemyśleń... - i boli jeszcze bardziej...
I ten ciężki oddech - ukryty tam, w brzuchu na dnie...
Dociera do ciebie, że co byś nie zrobił -
                                           Życie przegrałeś...
I mimo to, biegniesz dalej
Ale gdy nikt nie patrzy
Oczy nabierają wody
Lecz nigdy się nie rozpływają...!
Bo co byś zrobił gdyby ktoś patrzył?
Wytarł? Zaśmiał? Udawał?
Człowieku marny...

18.07.2021r.