Łąki tej wiosny jakby mniej zielone
Nieba błękity w szarości zapadły
Chmurne tęsknoty nieodwzajemnione
Kłębią się w głowie chaosem nieskładnym
Kwiaty tej wiosny jakby bez kolorów
Jak martwe motyle mgłami rozmyte
Choć słońce świeci tak samo z pozoru
Kwiaty nie tańczą lecz stoją. Jak wryte
Łąki tej wiosny jakby nie gotowe
Wybuchnąć nagłym przepychu płomieniem
I nie wiem czy nawet słońce majowe
Przegoni złe sny co zawisły cieniem

Trudno się wyrwać z wiosennych przygnębień
Ze strachem myślę co w mej duszy siedzi
Co znajdę w głowie gdy się w niej zagłębię?
Gdzie Bóg? Gdzie szatan? - Szukam odpowiedzi.