Kiedyś miałem kilka wiosen
i piękniejszy mały świat.
Różnorodny, tak ciekawy,
że aż wyrósł ze mnie chwat.

Wnet znalazłem, w lato życia,
co najlepsze - miłość swą.
Jej owocem - kwiat rozkwitły,
dodał barwy naszym dniom.

Teraz jesień do mnie puka,
chociaż wstecz oglądam się.
Wciąż opóźniam przyjście zimy...
Tak wygrywam z życiem grę.