jesteś tą miłością
dla której warto iść w dal
jesteś przyrzeczeniem
spełni się przedwcześnie

bawię się twoimi snami
popijam nieśpiesznie namiętność
zmieszaną z czasem
nie spodziewam się ciszy
nie liczę na grzech
nasza miłość nie odnajdzie szczytu
z którego wykrzyczy
imię boga

nasze oddechy splecione niby serca
będą początkiem
dla lepszej pustki
dla światła w jakim tak ciężko
wypatrzeć opatrzność

i obumrze w nas czas
skończy się życie które pragnęłam
ci zadedykować