Daruję ci moją nieobecność
i życie bez miłości
Sen przerwany na moment, na wieczność
i świat pełen podłości
Wszystkie słońca zachody stracone
w samotności bezkresnej
Grzechy zaczęte, niedokończone
w namiętności doczesnej
Zbłąkanie nocą w ulicach ślepych
zmorach rojeń bez wyjścia
Kwiaty zwiędłe daremnie, niestety
w pożeranych rdzą kiściach

Daruję ci morze martwej ciszy
i spokój niby błogi
Szepty do ciebie których nie słyszysz
pełne obaw i trwogi
Serce smutne co cicho się szarpie
jak ptak zamknięty w klatce
Anioła co umie grać na harfie
sentymentalne walce
By zabrzmiał walc ostatni, anielski
grany gdy kończy się bal
Bym wyraz ten wykrztusił niewielki
Krótki jak zaklęcie: żal.