Uljana w swoim codziennym wpatrzeniu kształtuje
pogląd na sens jakiegokolwiek sensu.

(Tak też zrodził się uniwersalizm kultury klasycznej).

Po prostu jest, a z tego bytu wynika kolejny byt:
Tym razem padło na wiersz, choć mogłoby na
miłość, wierność i uczciwość pozamałżeńską
w przypadku przerostu formy nad treścią.
I dziecko.

Jednak wysoki format Uljany w obliczy formatu wspomnianego
zdjęcia podwaja przestrzeń między wymiarem a konkretem.

Upaja i włącza do tego poszczególne elementy fascynacji,
z której nic- z braku laku- nie mogłoby zaistnieć gorszego, składają
się w dekret o zachowaniu zdrowego rozsądku.

(Stopują ewentualną chęć posiadania- chociażby chęci.
Bo przecież dotykać można i znaczy co innego- niż posiadać).