na tym statku
czas płynie odwrotnie
kry kształtują szlak
liny pokryte szronem
kuszą spokojem wisielca

kara jest tylko karą

mamy inną epokę
wszędzie tak blisko
że flauta nie zatrzymuje
żadnych wiadomości

znaki giną w natłoku
przepowiednie są w grach
jak kawałki niebieskiego światła
zamieniają się w szkło

ostatni żeglarze uciekną
na północ
zrozumieją jeżeli zrozumieją
że czas płynie tak samo
niezależnie od kierunku