Regał z półkami jest dobrym tłem
Ludzie widząc, przekaz, no i wrażenie
Z każdej z nich słowa
Jakby parują, snują się liniami znaczeń
Dokonuje się ich los
Bycia tapetą
maczugą
Tłem

Struny to co innego
Czy ktoś nas gra?
Czy może
Milczeniem jest odpowiedź

Po wczorajszym balu, dzisiejsza rzeź smakuje afrodyzją
To wersja na sprzedaż
Naprawdę...

Cóż to jest prawda? - pyta prefekt i patrzy
Przenikliwie
Przez czas
W twoje oczy

Za nimi barwny kalejdoskop
Zasłaniany z czasem przez czerń
Dużo jej na straganach, w oknach wystawowych
Nawet bezinteresownie, w ramach spontaniczności

Czy nas ktoś przeczyta? - zapytała, bez słowa
Jej usta miały kolor ciemnych wiśni
Włosy jak noc
Zniknąłem