widziałam dni szczęśliwe
te beztroskie, gdzie łapałam wiatr za rękę.
widziałam uśmiechy ckliwe
i te co przypominały mękę.

widziałam tony liści jesiennych,
które szeleściły jak chodziłam.
widziałam kilka kwiatów zwiędłych,
nad którymi mą głowę chyliłam.

widziałam cierpienie, dużo cierpienia
czasem było deszczem, czasem słońcem.
widziałam uczucia, emocje i pragnienia,
które były początkiem i zarazem końcem.

widziałam spojrzenia trwające chwilę
te krótkie, te zapomniane, te rozmazane.
widziałam jak sekunda zamienia się w godzinę
niezauważalnie, niczym uśmiechy rozsypywane.

widziałam tysiące kartek papieru,
które przemknęły mi w myślach niczym ptak.
widziałam, że niektórzy chcą wybrnąć z problemu
dając innym nadzieję, na dogonienie utraconych lat.

widziałam wszystkich i w tym wszystkim siebie,
tak dobrze, że nadal to wszystko widzę.
widziałam biliony gwiazd na niebie,
gdy zamykałam oczy, czułam że ich wołanie słyszę.

widziałam tysiące dni i tysiące nocy
co za tym idzie - wschody i zachody.
widziałam też tych, co potrzebują pomocy
są bezsilni, a przed nimi same schody .

widziałam wiele w mym krótkim życiu.
przeżyłam aż i tylko tyle.
ciągle czuję, że jestem w ukryciu
lecz życie będę kochać nad życie, tu się nie mylę.

dlatego to co widziałam, to co przeżyłam,
to co poczułam, to o czym marzyłam
niech zostanie we mnie, aż me ciało w grobie złożycie,
więc krzyczę tu i teraz: Niech żyje życie!