fragmenty rozmów, szczątki słów pogrzebane
na dnie zatoki Guanabara. w tle jest Rio, a na
pierwszym planie widnieje nasza dwójka.
wszystko to przybite do tapety na ścianie
jest jak niemy dowód wspólnej tożsamości
i choćby jeden szczegół z tego zdjęcia
daj nam dzisiaj, a staniemy się dachowym
ptactwem wolnym jak ziemia na orbitującym
wokół nas satelicie. piszę "nas", ale wiesz to
maleńka, mam na myśli jedność. może to
frazes, lecz nadal cię kocham i wciąż
nienawidzę, dlatego ścieram cierpliwie
naskórek z wyschniętej wody i patrzę jak
atlantyk zmaga się z Arpoadorem