Z rozsypanych lat układam całość.
Czuję ciężar, gdyż greckie Mojry
nici splątały. Oparte o drewnianą ramę
obrazu przepowiadają zyski i straty.

Dlatego tęsknię do starego świata,
do części przeznaczenia, gdzie kij
pielgrzyma zostawia ślady.
Kolejny raz wypuścił młode listki,
które idą w stronę życia

i chociaż zawierzyłam oczom,
wciąż jestem za młoda, aby zrozumieć
tryptyk Boscha o nieskończoności.