Gdy przyjdzie na mnie czas
odpłynąć w mgielne wyspy
Niech wie to każdy z was
że nim postradam zmysły
Jak porywisty wiatr
uniosę złoty kurz
Umiłowanej mej
Przystroję bukiet róż

Gdy już poczuję sól
w spękanych do krwi ustach
Z pokorą przyjmę ból
byle zniknęła pustka
Jak porywisty wiatr
rozgonię chmury burz
Umiłowanej mej
Przystroję niebo w róż

Gdy pęknie we mnie żal
miłości odrzuconej
Zamienię serce w stal
stalowym ogniem spłonę
Jak porywisty wiatr
położę łany zbóż
Umiłowanej mej
dam kłosy pośród brzóz

Gdy umrę cicho w noc
z imieniem Twym szeptanym
Gdy skądś wyskoczy zło
i diabeł zza firany
Jak porywisty wiatr
pognam nad fale mórz
Umiłowanej mej
dam spokój wreszcie już.